Philippines - Palawan

Spalding et al. (2001) rank Palawan's reefs among the most fully developed in the Philippines, with fringing and patch reefs along most of its coast and live coral cover reported at 50-90% in places. Banks and shoals off the west coast are thought to belong to a long, submerged barrier reef, and the Sulu Sea holds two major atoll systems, the Cagayan Islands and Tubbataha, the latter made up of two atolls. At the time, Palawan, eastern Luzon, and the southern Sulu Sea were the only areas where the authors did not consider demersal fish stocks overfished, but they flag pooling, in which a hundred or more divers drive fish into nets with jets of compressed air, as possibly widespread off Palawan. Their protected-area list includes the Palawan Biosphere Reserve (11,508 km², 1990), El Nido Marine Reserve (950 km², 1992), and Tubbataha, a World Heritage Site since 1993. Nationally, they estimate about 25,060 km² of reef, with 421 coral species recorded and 577 estimated. Souter et al. (2021) place the Palawan/North Borneo ecoregion in the largest East Asian Seas subregion, 32,567 km², or 42% of the region's reef area.

In that subregion, Souter et al. (2021) found considerable swings in modeled hard coral cover and a substantial fall in algal cover, but the data come from 171 sites, none monitored for longer than 15 years. Region-wide, they tie coral losses to the 2010 and 2016 mass bleaching events and cite overfishing, coastal aquaculture, siltation, eutrophication, and marine plastics as the main local pressures. Wilkinson (2006) described reef condition in the Philippines as still declining in 2004, under heavy fishing pressure, including damaging methods, and sediment from coastal development.

The 12 Palawan sites were visited between 20 and 28 January 2017 in three areas: Port Barton, the Bacuit Archipelago off El Nido, and Busuanga and Coron Island. They mix natural reefs with three wrecks. At Port Barton these are the Alberguin wreck on silty sand, a shallow bay snorkel (Reef 1), and two island-hopping stops. In El Nido they are Nat Nat, Paglugaban Rocks (a gently rolling fore reef around an offshore rock outcrop), and Abdens. At Coron they are the WWII wrecks Akitsushima and Taiei Maru, Coral Gardens, and snorkels in the karst lagoons of Twin Lagoon and Green Lagoon. Logged maximum depths on the scuba dives ran from 15.2 m at Coral Gardens to 34.4 m on the Akitsushima wreck; Reef 1, the two Port Barton island-hopping stops, and the Coron lagoons were snorkels.

The first Port Barton island-hopping stop had vast monospecific staghorn and tabulate Acropora thickets beside an unbroken pavement of violet-edged foliose plating coral, with massive Porites bommies between them. Abdens had broad fields of tabular plates, one table several meters across, and Coral Gardens had overlapping foliose corals including Pachyseris interleaved with staghorn thickets. Paglugaban Rocks showed striking genus diversity, from Seriatopora and Pocillopora to Montipora, Porites, and brain corals. The wreck hulls were colonized by Euphyllia, Plerogyra, Turbinaria, soft corals, and at Taiei Maru an intact Acropora table on a beam.

Blind Claude computer-vision point counts on the natural reefs ranged from 8.4% at Twin Lagoon (only 13 reef-habitat photos) to 67% at the first Port Barton island-hopping stop, and Green Lagoon had too few usable photographs for a figure. On the wrecks, low cover reflects wreck habitat rather than reef decline: the Alberguin wreck reads 20%, the Akitsushima wreck had too few usable photographs for a figure, and no coral cover is estimated for the Taiei Maru wreck. Condition was mostly good, with no site-wide bleaching. Flags were local: a partially bleached colony at the second island-hopping stop, where fleshy brown algae crowded rubble and dead framework, and scattered white recent-mortality spots on single colonies at Paglugaban Rocks. Reef 1 near Port Barton town was the clear exception, with extensive standing dead branching Acropora from an older mortality event. Small live recruits were growing on the dead branches there.

Visibility was poor on several dives, especially at Nat Nat and the Coron wrecks. Sightings include cuttlefish and a giant clam at Paglugaban Rocks, Culcita novaeguineae at Abdens, a batfish on the Taiei Maru, and a cluster of free-living mushroom corals at the second island-hopping stop.

Itinuturing ni Spalding et al. (2001) ang mga bahura ng Palawan na kabilang sa pinakaganap na nabuo sa Pilipinas, na may fringing at patch reef sa halos buong baybayin nito at iniulat na takip ng buhay na korales na 50-90% sa ilang lugar. Ang mga bangko at mababaw na bahagi sa kanlurang baybayin ay itinuturing na bahagi ng isang mahaba at lubog na barrier reef, at ang Dagat Sulu ay may dalawang malaking sistema ng atoll, ang Cagayan Islands at Tubbataha, na ang huli ay binubuo ng dalawang atoll. Noon, ang Palawan, silangang Luzon, at timog na Dagat Sulu lamang ang mga lugar kung saan hindi itinuring ng mga awtor na labis na nahuhuli ang demersal na isda, ngunit binanggit nila ang pooling, kung saan isang daan o higit pang maninisid ang nagtataboy ng isda sa lambat gamit ang buga ng compressed air, na posibleng laganap sa labas ng Palawan. Kasama sa kanilang listahan ng protektadong lugar ang Palawan Biosphere Reserve (11,508 km², 1990), El Nido Marine Reserve (950 km², 1992), at Tubbataha, isang World Heritage Site mula 1993. Sa buong bansa, tinataya nila ang mga 25,060 km² na bahura, na may 421 uri ng korales na naitala at 577 na tinataya. Inilalagay ni Souter et al. (2021) ang ecoregion ng Palawan/North Borneo sa pinakamalaking subrehiyon ng East Asian Seas, 32,567 km², o 42% ng lawak ng bahura ng rehiyon.

Sa subrehiyong iyon, natagpuan ni Souter et al. (2021) ang malalaking pag-alon sa minodelong takip ng matigas na korales at malaking pagbaba sa takip ng algae, ngunit ang datos ay galing sa 171 lokasyon, at wala sa mga ito ang na-monitor nang higit sa 15 taon. Sa buong rehiyon, iniuugnay nila ang pagkawala ng korales sa malawakang pagpuputi noong 2010 at 2016 at binabanggit ang labis na pangingisda, aquaculture sa baybayin, pagbabaw ng latak, eutrophication, at plastik sa dagat bilang pangunahing lokal na presyon. Inilarawan ni Wilkinson (2006) ang kalagayan ng mga bahura sa Pilipinas na patuloy pang bumababa noong 2004, sa ilalim ng mabigat na presyon ng pangingisda, kabilang ang mapanirang pamamaraan, at latak mula sa pagpapaunlad ng baybayin.

Ang 12 lokasyon sa Palawan ay binisita mula 20 hanggang 28 Enero 2017 sa tatlong lugar: Port Barton, ang Bacuit Archipelago sa labas ng El Nido, at Busuanga at Coron Island. Pinaghahalo nito ang likas na bahura at tatlong lumubog na barko. Sa Port Barton, ito ang Alberguin wreck sa maputik na buhangin, isang mababaw na snorkel sa look (Reef 1), at dalawang hinto sa island hopping. Sa El Nido, ito ang Nat Nat, Paglugaban Rocks (isang marahang umaalong fore reef sa paligid ng batong nakausli sa laot), at Abdens. Sa Coron, ito ang mga barkong lumubog noong WWII na Akitsushima at Taiei Maru, Coral Gardens, at mga snorkel sa karst na lagoon ng Twin Lagoon at Green Lagoon. Ang pinakamalalim na naitala sa log sa mga scuba dive ay mula 15.2 m sa Coral Gardens hanggang 34.4 m sa Akitsushima wreck; snorkel ang Reef 1, ang dalawang hinto sa island hopping ng Port Barton, at ang mga lagoon ng Coron.

Ang unang hinto sa island hopping ng Port Barton ay may malalawak na monospecific na kumpol ng staghorn at tabulate na Acropora sa tabi ng tuloy-tuloy na pavement ng foliose na plating coral na may lilang gilid, at massive na bommie ng Porites sa pagitan nila. Ang Abdens ay may malalawak na larangan ng tabular na plato, isa sa mga mesa ay ilang metro ang lapad, at ang Coral Gardens ay may magkakapatong na foliose na korales, kabilang ang Pachyseris, na nakasingit sa mga kumpol ng staghorn. Ang Paglugaban Rocks ay nagpakita ng kapansin-pansing dibersidad ng genus, mula Seriatopora at Pocillopora hanggang Montipora, Porites, at brain coral. Ang mga katawan ng barko ay tinubuan ng Euphyllia, Plerogyra, Turbinaria, malalambot na korales, at sa Taiei Maru ay isang buong mesa ng Acropora sa isang biga.

Ang blind na Claude computer-vision point count sa likas na bahura ay mula 8.4% sa Twin Lagoon (13 larawan lamang ng tirahang bahura) hanggang 67% sa unang hinto sa island hopping ng Port Barton, at kulang ang magagamit na larawan ng Green Lagoon para magkaroon ng halaga. Sa mga lumubog na barko, ang mababang takip ay dahil sa uri ng tirahan ng barko at hindi sa pagbaba ng bahura: 20% ang Alberguin wreck, kulang ang magagamit na larawan ng Akitsushima wreck para magkaroon ng halaga, at walang tinatayang takip ng korales para sa Taiei Maru wreck. Karamihang mabuti ang kalagayan, walang pagpuputi sa buong lokasyon. Lokal ang mga palatandaan: isang bahagyang pumuting kolonya sa ikalawang hinto sa island hopping, kung saan siksik ang malamang kayumangging algae sa durog na korales at patay na balangkas, at mga nakakalat na puting batik ng bagong pagkamatay sa iisang kolonya sa Paglugaban Rocks. Ang Reef 1 malapit sa bayan ng Port Barton ang malinaw na eksepsiyon, na may malawak na nakatayong patay na branching na Acropora mula sa mas lumang pangyayari ng pagkamatay. May maliliit na buhay na recruit na tumutubo sa mga patay na sanga roon.

Mahina ang visibility sa ilang dive, lalo na sa Nat Nat at sa mga lumubog na barko sa Coron. Kabilang sa mga nakita ang cuttlefish at isang taklobo sa Paglugaban Rocks, Culcita novaeguineae sa Abdens, isang batfish sa Taiei Maru, at isang kumpol ng malayang mushroom coral sa ikalawang hinto sa island hopping.